Beraz, euskaltzaleok, ez gaitezen tronpa! Euskara nonbait biziko bada modu normalizatuan, lur eremu honetan izango da edo ez da izanen. Euskara ardatz duen gizarte elebakarra izango da, edo diglosiko, euskara bigarren mailako izango dena. Elebitasuna, beraz, erdaldundutako eremuetako igarobidea dugu, tarteko helmuga. Arnasguneetan berriz, Tolosaldea kasurako, euskara lehenestetik elebitasunera igarotzea atzera pausoa da.
"…gero eta azkarrago hasi, orduan eta hizkuntza gehiago ikas daitezke, eta hobeto. Bakarka bai, baina ez dago gizarte eleaniztunik mundu osoan. Normalean, estatuek hizkuntza ofizial bat izaten dute, eta bi dituztenean, ez dago haien arteko orekarik; ez dago eredurik munduan”. Maria Jose Azurmendiren hitzak dituzue, soziolinguista eta psikologian katedraduna, besteak beste.
Ez diogu hau kapritxo hutsagatik: lagundu iezaguzu. Eduki hau guztia doan ikusten duzu ez dugulako irudikatzen euskarazko hitzik gabeko Tolosalderik. Atarikide, iragarle eta erakunde askoren laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke. Zenbat eta komunitate handiagoa sortu, orduan eta sendoagoa izango da ATARIA: zurekin, zuekin. Ez utzi biharko gaur egin dezakezuna: egin zaitez Atarikide!
EGIN ATARIKIDE!