Gaurik gabeko
gauaren ertzean,
hegalak lo hartzen
duen lekuan,
arbolak karez
zirriborratzen ditin
gure arimaren formak.
Gordean dagoena
edo mina,
esan ezin den
distira,
jostorratzek perfilatzen
duten haria,
denak zuritasunari
egiten zion dei,
hastapeneko
erreka leunari.
Baina aurrera ahala,
ez biluzik,
denborak gain hartzen
zigun begietan
eta grabitatzeari
uzten zionagu,
mugatik hain gertu,
muinetik hain urrun.
ATARIA ez da soilik komunikabide bat: komunitate baten ahotsa da, eta urte hauen guztien ondoren, zuen babesa behar dugu, inoiz baino gehiago: ATARIAk behar du Tolosaldea. Horregatik erronka bat daukagu esku artean: gure eskualdeko 28 herrietan hamarna harpidedun berri behar ditugu. Zu falta zara, bazatoz?
