So egion barrura, maite,
ahuleziak betetzen dion odolbildura,
hortxe biltzen din suak
su izateko erredura eta ezpala,
lurrak damaion baimen harrizkoa.
So egion suari barruraino:
gure beldurrik gabe
betiko itzaliko litzateke.
Zartadura bat ikusten zionat suari
Ainendi ni basoan zumar beltz,
begiak gordetzen duen miraria.
Sua argia dun eta oturuntza,
muga gorrietako lekaime,
eta bion besoetan atsedendurik
urrunago iristen dun,
hezurduran bi hegal.
ATARIA ez da soilik komunikabide bat: komunitate baten ahotsa da, eta urte hauen guztien ondoren, zuen babesa behar dugu, inoiz baino gehiago: ATARIAk behar du Tolosaldea. Horregatik erronka bat daukagu esku artean: gure eskualdeko 28 herrietan hamarna harpidedun berri behar ditugu. Zu falta zara, bazatoz?
EGIN ATARIKIDE!