GuraSOS

Erabiltzailearen aurpegia Olatz Peñagarikano Irazusta 2026ko maiatzaren 23a

Ibarrako XVII. mendeko labaderoa; irudian, 2003. urteko jaietan Hauspibarrak antolatutako kale antzerkia.

Amari galdetu diot txikia zenean ea gaur egungo fardelik ba ote zuten (erantzunak uste nuena baieztatu du). Izan ere, ez dira gutxi pixa ihesen ondorioz jartzen ditugun garbigailuak, batzuek ulertuko nauzue. Askotan joan zait burua gure amona eta andrazko arbaso haiengana, eta miresmen harriduraz pentsatu izan dut zer izango ote zen orduan arropa eta etxerakoak garbitzea labaderoetan —ofizio ere bihurtu zena nonbait—, belaunak eta beso-giharrak ederki gogortzeraino. Ez dago esan beharrik oinarri-oinarrizkoak izango zituztela, baina hala ere. 

Hazi zituzten bada hazi ama haiek beren haurrak, eguzkia atera eta sartu arteko lan luzea tarteko, eta ume izateko denbora gutxiago izanagatik ere, ume izan ziren, seguruenik irudimena eta soro inguruko jolasak baliatuta.

«Eta barruak diost zerbait ez garela ondo egiten ari, haiek gutxiegi eta guk gehiegi daukagunean, lehengoaren inbidia sentitzen dudalako»

Eta barruak diost zerbait ez garela ondo egiten ari, haiek gutxiegi eta guk gehiegi daukagunean, lehengoaren inbidia sentitzen dudalako. Inbidia haiek ez zeukatelako non aukeratua, (gain)informazioaren faltan senari eta halabeharrari kasu egiten ziotelako, horrela, bi buelta eman gabe. Eta aurrera, Mari Pili.

Esadazu egia, irakurle: nire adin bueltakoa bazara (30-40), ziur naiz behin sikiera esango zenuela gu geu oraingo haurrak baino tontakeria gutxiagorekin hazi ginela, ezagutu ez genuen gerra bat pasa izanaren atrebentziaz. Badakit ez dela zilegi konparazioa, badakit erosotasunak zientoka ditugula; dena den, ezin dut saihestu tarteka ezina sentitzea. 

Ezintasuna sortu dugun munduarekiko, emakumeok* etxetik kanpora ere lana egin nahi dugun honetan, eta berdintasunaren odisean koska batzuk aurreratu ditugun arren, presioa zein prezioak eskutik helduta garestitu zaizkigulako.

Bien bitartean, hemen gabiltza estres eta antsietate atakeen artean guraso izateko forma berriak asmatzen, «oker» dagoenaren eta zoratzerainoko eredugarritasunaren artean igerian. 
SOS! Ez ahal gaitu itsasoak irentsiko!

Ez diogu hau kapritxo hutsagatik: lagundu iezaguzu. Eduki hau guztia doan ikusten duzu ez dugulako irudikatzen euskarazko hitzik gabeko Tolosalderik. Atarikide, iragarle eta erakunde askoren laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke. Zenbat eta komunitate handiagoa sortu, orduan eta sendoagoa izango da ATARIA: zurekin, zuekin. Ez utzi biharko gaur egin dezakezuna: egin zaitez Atarikide!


EGIN ATARIKIDE!