Tarte honetan, aitortu behar dut ez diodala behar beste kasu egin munduari. Ezta Euskal Herrian gertatu denari ere. Telebistako albistegiak atzeko zarata besterik ez dira izan, eta egunkariei gainetik begiratu diet soilik, lerro-buruekin geratu gabe, munduko krisiek eta politiken zaratek gure bake-oasia apurtu ez zezaten. Tarteka, beharrezkoa da deskonektatzea; inguruan gertatzen denaz jabetu bai, baina burua bertan ez sartzea, osasun mental hutsez.
Astelehenean, ordea, errealitatea ate-joka etorri zen berriro, eta ezin albo batera utzi. Astelehenak aje galanta utzi zidan, beste askori bezala: gorputza bulegoan, baina burua oraindik itsasertzean edo mendiaren puntan. Malenkoniaz eta nekez betetako hasiera. Hala ere, gaur ostirala da, eta zutabe honen argitaratzearekin batera, esan dezaket asteko aje horri buelta ematea lortu dudala.
«Lana hor egongo da, baina bizitza, beti bezala, tarteetan gertatzen da»
Ikasturte berria ez da zama bakarrik, aukera bat ere bada. Datorren udazken honek ere utziko dizkigu oroitzapen onak, lanaren betebeharren gainetik. Badatoz arratsalde epelak, kafe beroak eta proiektu berrien ilusioa. Lana hor egongo da, baina bizitza, beti bezala, tarteetan gertatzen da. Gorde dezadan udako gozotasun hori poltsikoan, udazkenari barrez erantzuteko.