Uzturren behera, eguzkiaren errainua
itzalari bultzaka dator,
basamortuko hondar gorria
zabalduz zelai eta maldetan.
Aspalditik ez du euririk egin,
eta mendizaleen gogoetak
harea bihurtzen dira pausoz pauso.
Norbait txistuka ari da, urrunera begira,
Bentara noa, Bentatik nator doinuan.
Haizekirriaren zizipazak kantua itxuraldatzen du,
Zeutara noa, Zeutatik nator,
eta bat-batean, lurrari odol-usaina dario.
Lizardiren itzala lurrean etzan da, hondar gorri,
besten behin hiltzeko.
ATARIA ez da soilik komunikabide bat: komunitate baten ahotsa da, eta urte hauen guztien ondoren, zuen babesa behar dugu, inoiz baino gehiago: ATARIAk behar du Tolosaldea. Horregatik erronka bat daukagu esku artean: gure eskualdeko 28 herrietan hamarna harpidedun berri behar ditugu. Zu falta zara, bazatoz?
