Estatua bat pentsakor

gizakantu amaigabean

andrakantu matriarkalaren egarri,

biluzik biluzean biluz erantziezinez

begira eta begira zuzen-zabal,

pentsamendu geldian, katerik gabe,

pentsamendu oro kate baita,

estatuaren pentsamendua salbu.

Pentsa dezake txori bat

edo leihoetako gortinen toles bat,

pentsa dezake haur bat

edo hiriko madarikatuen miseria,

pentsa dezake bi gorputzen maitasuna,

unean unekoa, gerorik eta atzorik gabea,

oroimenik eta ilusiorik sortu gabe,

ez baita bizi, ezin baitu irribarrea zabaldu

inguruko guztiak kontsolatzeko

zuk bezala, udaberriko eguzki

urtez urte kateatua.