Desordena apur bat gehiago, mesedez!

Gizarte atomizatu batean bizi gara. Zer esan nahi dudan honekin? Bada, gure denbora eta gure espazioa zati txikitan egiten dugula eta denbora eta leku bakoitza ekintza zehatz bati eskaintzen diogula: kiroldegira autoz goaz, astean zehar ezin da mozkortu, terrazetan ezin da baloiarekin jolastu, herriaren alde lan egiteko udaletxeak daude eta ez herritarrak, zaharrak zahar-etxera, hildakoak tanatorioetara, gaixoak ospitalera, heziketa eskolan gauzatzen da, etab luze bat.

Gaur egunean zehar-lerro hitza hain modan dagoenean, eta gazteak ekintzailea izan behar duela esaten dugunean, lanpostu batean bizitza osoan ez garela jardungo dakigunean eta lanpostuak geroz eta hauskorragoak direnean, inoiz baino inutilagoak gara eta ekintza zehatz batzuk baino ez dakizkigu egiten. Ez dakigu poltsikoko multiusosa erabiltzen.

Eta uste dugu termino soziologiko, zientifiko eta ingeniaritzako bi hitz dakizkigulako lehengo jakintza baino hobea daukagula. Zeinek eta guk: barazkien, zuhaitzen eta animalien jakintza galdu dugunok; gaixotasuna eta heriotza etxean bizi ez dugunok; etxeko manitasak izateari uzten ari garenok; besteekin harremanak izateari utzi eta zerbitzuak erostera mugatzen garenok.

Dena desordenatuagoa zeneko garaiak nahi nituzke. Norberaren bizitza markatuago egon arren, norberak ofizio gehiago zitueneko garai haiek, elkarren laguntza gehiago behar zeneko garai haiek.

Krisiaren zain geratzen naiz, gizarte hura itzuliko didalakoan…

Auzia ez da izan ala ez izan. Kontua ekitea da. Atarikide egitea, euskararen aldeko hautua egitea, zure herrian gauzak antolatzea, horren berri ematea, etxetik plazara salto egitea. TOLOSALDEKO ATARIA egiten duzun hori da. Egiten duzun neurrian gara.

Egin Atarikide!