Zigorra sei hilabeteko urruntze-agindua eta 30 eguneko gizartearen alde lan egitekoa izan zen. Ez dakigu kondena osorik bete den ala ez, edo, gutxienez, horri buruzko berri kontraesankorrak daude.
Ez dakigu pertsona horrek zein baldintzatan ematen zituen bere zerbitzuak: besteren konturako langilea arrunta zen, konfiantzazko langilea zen, deialdi publikoren bat gainditu zuen... Baina horrek ez du axola planteatu nahi dudan hausnarketari dagokionez.
Ez dut esan nahi delitu harengatik kondenatua izateak garrantzirik ez duenik, baina gogoeta egin nahi dut ea kondena horrek lana galtzea ekarri behar duen. Izan ere, dirudienez, delituak ez du zerikusirik presidentearen txofer gisa egindako lanarekin.
Lehenik eta behin, gogorarazi nahi dut badagoela irizpide judizialik lanarekin zerikusirik ez duten delituak egiteagatik kaleratzeari buruz. Epaitegien irizpide horren arabera (guztiz ados nago horrekin), kaleratze hori ez-bidezkotzat edo deuseztzat jo beharko litzateke.
Baina hortik harago, galdera hauek egin nahi nituzke: bidezkoa eta legala al da langile batek bere lana galtzea, bere lan-harremanari eragiten ez dion delitu bat egiteagatik? Ez al da hori kondena erantsi bat? Zer argudio juridiko baliozko izan dezake enpresa batek norbait arrazoi horrengatik kaleratzeko?
Nik, egia esan, ez dut arrazoirik ikusten. Eta ez bakarrik delitu mota jakin bati buruz ari garenean. Kontuz, kontuz! Ez dut emakumearen aurkako indarkeria-delituen larritasuna apur bat erlatibizatu edo minimizatu nahi, biktimen bizitzan eragin handia baitute. Baina, egia esan, beste delitu larri asko daude, ondasun juridiko oso garrantzitsuei eragiten dietenak. Beraz, komeniko litzateke, gaur aztertzen ari naizen gai honetan, delitu batzuetan hain modu indartsuan fokua ez jartzea.
Bestalde, lehen esan dudan bezala, ez dakit kondena osorik bete den ala ez. Nolanahi ere, horren nondik norakoak ikusita, pentsatzekoa da laster zigorra erabat exekutatuko dela. Eta ez ahaztu zigorren xedea dela, besteak beste, biktima babestea, delitua egiten duen pertsona birgizarteratzea, eta delituak eragindako kaltea konpontzea. Eta horrek garrantzi berezia du langile horri ezarritako zigorren kasuan: biktimarengandik urruntzea eta gizartearentzako lanak egin behar izatea.
Ez ahaztu zigorren xedea dela, besteak beste, biktima babestea, delitua egiten duen pertsona birgizarteratzea, eta delituak eragindako kaltea konpontzea
Baina, zer birgizarteratze lor daiteke inori, bidegabeki, bere lana eta, neurri handi batean, etorkizun hurbilean beste bat lortzeko aukera kenduz? Edo kaleratze hori eskatu zutenek eta gertatu eta gero txalotu dutenek onartuko al lukete pertsona horrek beste enpresa batean lan egitea?
Zein enpresatan lan egin ahal izango du pertsona horrek? Zeinetan? Edo irizpide oportunista eta koiunturala baino ez da izan erabaki hori hauteskunde-kanpaina baten barruan hartu delako? Kasu honetan, ordezkari publiko baten eredugarritasuna al zegoen jokoan gertakari horiengatik?
Niretzat ez da eredugarria pertsona bati epaitegiek zehaztu gabeko kondena bat ezartzea, hau da, pertsona horri lana kentzea. Eta, batez ere, iraupen zehatzik eta betetze-datarik gabe: hau da, «bizi osorako kondena». Benetan nahi dugu «eredugarritasun» hori? Ni ez naute hor aurkituko.