Sagardo Eguna egingo dute etzi Donostian, Gipuzkoako sagardogileen egun handia. «Beharrezkoa da ikusgaitasuna, eta sagardoak protagonismoa izatea», uste du Felix San Sebastianek (Altzo, 1972). Ez da sagardogilea, sagar ekoizlea eta teknikaria baizik: «Sagarrik gabe ez dago sagardorik!». Villabona-Amasako Otalarrea sagasti esperimentalean aurtengo sagar uztaren nondik norakoak azaldu ditu: «Klima aldaketaren eragina handia da».
Sagarrondoak beroa maite du?
Bai, neurrian; guk bezala. Sagarrondoek beroa eta hotza behar dute, egoki funtzionatzeko. Sagarrondoak neguan lo egin behar du: 700 orduz egon behar du zazpi gradu azpitik, eta jarraian behar du. Neguko zuhaitz horiek, hilda daudela ematen duten horiek, udaberrian berpiztu egiten dira, indartsu berpiztu ere; lo egiten duten denbora nabaritu egiten da ekoizpenean eta denean. Guk euskal sagarraren ehun barietaterekin baino gehiagorekin lan egiten dugu; aberastasun izugarria daukagu, baina desberdin jokatzen du bakoitzak. Ehun ume baino gehiago dauzkagu, nortasun ezberdinekoak. Eta euskal sagarra ez da aztertu golden edo topaz jateko sagarrak beste. Euskal barietate basati hauek dauzkagu, eta zientifikoki ez daude landuta.
Jarraitu irakurtzen Berria.eus webgunean.