Izar Films ekoiztetxea sortu zuen 2010ean Izaskun Arandiak (Tolosa, Gipuzkoa, 1972). Sei dokumental ekoitzi ditu, tartean Muga deitzen da pausoa (Maider Oleaga, 2018) eta Non dago Mikel? (Miguel Angel Llamas eta Amaia Merino, 2020). Iaz, Ni naiz naizena websaila zuzendu zuen —hamar pertsona transen inguruko lana—. (H)emen elkarteko presidentea da.
Nola ezagutu zenuen Londresko The Way Out kluba?
Beste proiektu batean lanean ari nintzela, Yogurinha Borovak aipatu zidan leku hori. Londresera joan nintzen bidaia batean, Vicky Lee jabearekin harremanetan jarri nintzen, eta harrera egin zidan larunbat gau batean.
Zergatik erabaki zenuen dokumental bat egitea klubaren inguruan?
Lehen bisita hartan ikusi nuelako oso-oso leku berezia zela. Ikusi nuen Vicky Leek egindako lan izugarria ezagutarazi egin behar zela. Trans komunitateari hainbeste on egin dion toki magiko hori jendeak ezagutu behar zuela iruditu zitzaidan.
Nola joan zinen hangoekin harremana landuz?
Ez zen egun batetik bestera izan, denbora dezenteko kontua baizik. Dantzalekura bisitan joan nintzen hainbatetan, jakiteko potentzialki zer pertsonaia joan zitezkeen ondo dokumentalean. Horrela ezagutu nuen, adibidez, Geri Love kantaria. Vicky Leeren emaztea ere lehen bisita haietan ezagutu nuen. Filmeko beste protagonistetako bat Kam Angel da, eta bera denborarekin ezagutu nuen. Andie Hawkiss izan zen dantzalekuan konbentzitu nuen azkena filmean parte hartzeko. Prozesua pixkanakakoa izan zen.