Goizean goizetik sorbeltzak balkoian paratu zaizkit
maindire arrosadun zerua atzean utzirik.
Mandevillak bikain loratu zaizkio aurten ere 2Ako bizilagunari,
lore-hosto zuri eta fuksiak arin dantzarazten ditu haizeak.
Txioka, entzun,
txioka, entzun.
Zergatik zatozte armiarma saredun barrote artera,
nire balkoia kaiola huts bat bada?
Zergatik zatozte?
Hurbildu, sorbeltzak, hurbildu!
Kaiola huts hau zuen bidaia luzeen atsedenleku bilakatuko dizuet.
Zatozte, sorbeltzak, zatozte
uda garaiko promesak entzutera:
beltz matez bernizatuko dizuet baranda,
zuen lumajearekin bat etor dadin.
Hurbildu, sorbeltzak, hurbildu!
Ipiniko dizkizuet 2Akoarenak baino mandevilla koloretsuagoak,
urrundik entzun eta nabarmendu zaitezten.
Zatozte, sorbeltzak, zatozte!
Trukean, eraman nazazue zuekin
hodeiez haraindi, mugaz gaindi,
lurrikara eta errenta aitorpen basatietatik salbu.
Uda garaiko promesek gidaturik
eraman nazazue zuekin, nora naramazuen esan gabe;
ez diot erbestea deituko itzuleran, han nonbait baizik.
Txioka, entzun,
txioka entzungo zaituztet.