Aizkora kolpez joz gero, azaleko zauriak sortuko dizkit;
labankadak jasoz gero, ez dit orbainik utziko.
Itsaso formako kartzelan geldirik geratuko naiz,
ez naiz inora abiatuko.
Itsaso formako kartzelan ez nago galduta,
aterpe seguruan naizelarik
enbatak ez nau odolgabetuko.
Haizeak badaki ez naizela bera bezain suharra
baina palmondoak ez gara haizea bezala ahultzen.
Haizeak badaki ni baino malguagoa izaten
baina ez du ezagutzen palmondoaren sendotasuna.
Haizeak astintzen banau,
okertu bezain azkar tentetuko naiz hondar-ekaitzetan.
Haizeak gogor jo arren,
ez nau erauziko, ez nau otzanduko.
Haizeak baditu milaka aurpegi
ihes egiteko milaka manera,
astearte goiz batez etorriko da
eta astearte goizarekin batera
bidesaririk gabe utziko diot joaten.
Nekearen nekez, ezdeus bilakatuko da haizea
nire hostoen berdea hondatzeko gaitasunik gabe
eta azal zein sustraiak edertuko dizkit
gereziondoek apirila nola.