Onarpena

Erabiltzailearen aurpegia Ane Urkola Agirrezabala 2026ko martxoaren 1a

Ane Urkolak idatzi eta ATARIA astekarian argitaratutako iritzi artikuluetako batzuk. N.R.A.

Artikulu hau idazten jartzeak berak jarri dit artikulu honen hizpidea. Ez da batere erraza orri zuri baten aurrean jartzea eta ordenagailuko teklatua astintzen hastea: gaia aukeratzea, gai horri buruzko iritzia sortzea, hori defendatzeko argudio sendo eta interesgarriak garatzea eta harilkatzea; batez ere, idatzitako horrek zugan, irakurle, eraginik izango ote duen pentsatzea.

Are zailagoa da ATARIAko txoko honetan hainbat aldiz elkar topatu dugunean. Dagoeneko idatzi dut erailketa matxistez —Tatiana gogoan zaitugu—, instituzioek hartutako neurriek elikadura burujabetzari eta, oro har, lehen sektoreari eragiten dioten kalteez —Mercosur ituna azken adibidea—, gertukoengan barreiatzen ari diren jarrera arrazisten gorakadaz —errazagoa da ahulena jo-puntuan jartzea desparekotasun sozialen oinarrian dagoenari begiratzea baino—, bizi baldintzen okertzeez —martxoaren 17ko greba orokorra dugu ate-joka—, ­­euskararen aurkako etengabeko erasoez —ea aurtengo Korrikak pizkundearen txinparta pizten balio duen—, Palestinaren aurkako genozidioaz —luze dirauena nahiz eta hedabideetako titularretan dagoeneko ageri ez den—... Eta munduaren norabidea ikusita, hilabeteak joan eta hilabeteak etorri, ez dute gai horiek gaurkotasunik galdu. 

«Eta, hain zuzen, testu horiek idatzi ditudan bakoitzean, buruan etengabe bueltaka dabilkidan ideia da ea testu hau interesgarria izango ote den zuretzat»

Eta, hain zuzen, testu horiek idatzi ditudan bakoitzean, buruan etengabe bueltaka dabilkidan ideia da ea testu hau interesgarria izango ote den zuretzat. Gustura irakurriko ote duzun, argi adieraziko ote dudan nire iritzia, ea nire argudioekin bat egingo ote duzun edo, kontrara, huskeria irudituko zaizun eta kritikatuko ote duzun.

Horrek pentsatzera eraman nau egunerokoan zenbat gauza egiten ditugun guk geuk benetan hala nahi ditugulako eta zenbat besteen oniritzia lortzeko. Zenbat gauza egiten ditugun inertziaz gugandik hori espero delako eta egiteak (edo ez egiteak) ingurukoak mindu edo dezepziona ditzakeelako. Zein momentutan, unetan eta egoeratan isiltzen garen eta zeinetan ausartzen garen hitza hartzera. Askotan besteak gu onartzeko premia horrengatik ez ote ditugun gatazkak ekiditen. Duela urte batzuk esan zidaten gatazka oro ongi-etorria dela aldaketak eragiten dituelako, baina, nire kasuan behintzat, errazagoa da teoria praktika baino.

Eta zer diren gauzak: artikulu hau bukatzear nagoenean pentsatzen jarraitzen dut badirela beste mila gai interesgarriagoak orri zuri hau betetzeko. Munduari begiratu besterik ez dago. Baina gaur kanpoko mundutik atseden hartu eta barrura begiratzea erabaki dut, irakurle. 

 

Ez diogu hau kapritxo hutsagatik: lagundu iezaguzu. Eduki hau guztia doan ikusten duzu ez dugulako irudikatzen euskarazko hitzik gabeko Tolosalderik. Atarikide, iragarle eta erakunde askoren laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke. Zenbat eta komunitate handiagoa sortu, orduan eta sendoagoa izango da ATARIA: zurekin, zuekin. Ez utzi biharko gaur egin dezakezuna: egin zaitez Atarikide!


EGIN ATARIKIDE!