Maite Larburu eta Susana Cencillo musikariek eman diote hasiera gaurko egitasmoari, eta horretarako, zazpi musika pieza jo dituzte. Horren ostean, gaurtik aurrera Alkizako Ur Mara museoan ikusgai izango den erakusketa inauguratu dute: 7 material 7 eskultore.
Gracia Arruiz, Mar Blasco, Barba Camhi, Maite Canto, Amaia Conde, Elena Scaratti eta Elena Solatxi dira horren sortzaileak, eta bakoitzak material bakarrarekin sortutako pieza bana sortu du. Hain justu, harria, burdina, baxera, zuntza, zura, haria eta zeramika dira erakusketan ikusi daitezkeen materialak. Conde artistak azaldu duenez, «nor bere materialekin maitemenduta dagoen zazpi artista gara, material horrek bakoitzaren ideiak, sinesmenak, estetikak eta kezkak azaltzeko erakartzen ditu. Praktika artistikoa, ia itxura guztien kontra, pasioz eta pertseberantziaz garatzen dugu».
Artean, materialen erabilera beti hierarkizatua eta genero banatua izan dela adierazi du artistak: «Emakumeei, historikoki, material bigunak eta etxekoak –larrua, buztina, ehunak edota landare zuntzak– esleitu izan zaizkie. Gizonezkoen material nagusiak, berriz, gogorrak eta astunak izan ohi ziren, hala nola, burdia, harria eta zura. Horrela definitu izan dira egiazko artea eta bigarren arteak edota artisautsak. Emakumea naturari lotuta, bai, baina baita arrazoiari eta kulturari ere. Anatomia ez da patua. Ez gara kolektibo minoritario edo marjinala».
Bada, erakusketa hau «klixe» horiek hausteko saiakera da, eta horretarako, arteari eta artistei buruzko begirada nagusia aldatu nahi dute, ezberdintasun sexualari buruzko eraikuntza kulturalak apurtu nahi dituzte, material posible guztiak barne hartuz, eta arteak ez duela ez generorik ez mugarik argi utziz. «Artea eta eskultura hausnarketarako, kritikarako eta gizartea eraldatzeko tresna gisa ulertzen dugu», gaineratu du Condek.
Era berean, artearen egitura eta aukeren desberdintasunak salatzeaz gain, egoera irauli nahi dutela esan du: «Asko gara Euskal Herrian eta Nafarroan lanean ari garen eskultoreak, prestakuntza zabalarekin, ibilbide luzeekin eta obra ugariekin. Beharrezkoa da iruditegi kolektiboa aldatzea, artistikoki ezagutu eta aitortu gaitzaten. Iruditegi honek Euskal arte garaikidearen zirkuituaren barnean kokatu gaitzan».
