Erlojuaren orratzak gurutze dira;
eskumuturrean, orduak
esku-burdinak lotu dizkit.
Denboraren zaldiak arrastaka narama.
Hitzak enarak bezala jaiotzen zaizkit,
hegaldian hasperenka itsasoak irentsiz,
nire bizitza kateatua bustitzeko.
Tximeleta bat pausatu da garbigailuaren gainean;
barruan, nire itzala zentrifugatzen.
Gaur hobe nuke lanera ez joatea.
Goizean jaiki berritan,
ezin paretik kendu
hutsuneak zulatzen dituen itzal hau.
Ez diogu hau kapritxo hutsagatik: lagundu iezaguzu. Eduki hau guztia doan ikusten duzu ez dugulako irudikatzen euskarazko hitzik gabeko Tolosalderik. Atarikide, iragarle eta erakunde askoren laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke. Zenbat eta komunitate handiagoa sortu, orduan eta sendoagoa izango da ATARIA: zurekin, zuekin. Ez utzi biharko gaur egin dezakezuna: egin zaitez Atarikide!
EGIN ATARIKIDE!