Erlojuaren orratzak gurutze dira;
eskumuturrean, orduak
esku-burdinak lotu dizkit.
Denboraren zaldiak arrastaka narama.
Hitzak enarak bezala jaiotzen zaizkit,
hegaldian hasperenka itsasoak irentsiz,
nire bizitza kateatua bustitzeko.
Tximeleta bat pausatu da garbigailuaren gainean;
barruan, nire itzala zentrifugatzen.
Gaur hobe nuke lanera ez joatea.
Goizean jaiki berritan,
ezin paretik kendu
hutsuneak zulatzen dituen itzal hau.
ATARIA ez da soilik komunikabide bat: komunitate baten ahotsa da, eta urte hauen guztien ondoren, zuen babesa behar dugu, inoiz baino gehiago: ATARIAk behar du Tolosaldea. Horregatik erronka bat daukagu esku artean: gure eskualdeko 28 herrietan hamarna harpidedun berri behar ditugu. Zu falta zara, bazatoz?
EGIN ATARIKIDE!